اون روزی که اون پست رو درباره ات نوشتم و بعدش حذفش کردم،برای تو و خیلی از دوستای  

همیشگی ام ای جا سوال شد که چرا ادامه اش ندادم! 

در یک کلام: چون فکر کردم نرود میخ آهنین در سنگ!!!!!!(البته ببخشیدا...) 

امشب که بهم زنگ زدی،از صدای گریون و بغض ات دلم گرفت!  

وقتی بهم گفتی نهال لامصب یه چیزی بگو! چرا این روزا اینقدر ساکتی... 

یه لحظه فکر کردم و علیرغم این همه تغییری که توی این ۲ هفته کردی،دلم نمی خواست  

باهات مستقیم حرف بزنم! چون اصلا حوصله نداشتم بین حرفهایی که مدت هاست در مورد  

تو تو ذهنمه بپری تا من مجبور بشم جون بکنم تا توجیه ات کنم!!!  

برا همین بهت گفتم آخر شب یا فردا بیا نت و بخون! 

«س» عزیزم! خیلی رک و بی پرده: 

تو یه دختر کوچولوی لجباز و کله خرابی،که یه عمر از مامانت و خاله هات الگو برداری کردی و  

مثل یه فرمانده ی فاتح جنگی با غرور و کبکبه و دبدبه وارد زندگی شوهر عاشق و مهربان و  

متشخص و تحصیل کرده ات شدی و دقیقا یه چشم یه گروگان و اسیر جنگی بدبخت که  

هر کاری برای رضای دشمنِ پیروزش میکنه وظیفه شه به اون طفلک نگاه کردی!! 

میدونی «سین» جان!  

من همیشه دلم به درد میومد وقتی شوهرت رو که الحق و الانصاف(و به اذعان امروز خودت-البته 

بعد از ۵ سال) هیچ عیب و ایراد مطرحی نداره،با فلانی و فلانی و فلانی که هر شب تو استخر 

دلار شنا میکنند و تو مثل یه آدم کور هزار و یک عیب واضح یا احیانا مستترشون رو نمیدیدی 

مقایسه میکردی! 

یادته؟چقدر بهت می گفتم؟؟ 

یادته بهت میگفتم شوهر تو بابات نیست که در برابر مامانت کوتاه اومد کوتاه اومد آخرم سر ۵۰ 

سال سکته کرد و مرد!  

دلم برا آینده ی زندگی ات شور میزد که شوهرت رو اونقدرررر به خاطر علاقه اش به سیاست، 

فیلم،موسیقی و ...تحقیر کرده بودی که طفلی دیگه جرات اظهار نظر تو هیچ زمینه ای رو نداشت! 

چون لابد دلش نمی خواست جلوی ماها مثل همیشه آبروش رو ببری با اون طعنه های  

وحشتناکت! 

یادته؟! تو خود منو هم بارها سرزنش کردی که چرا این قدر سیاست رو دنبال میکنم یا ۴ تا آدم 

رو میشناسم! یادته بهم چی میگفتی؟؟؟ میگفتی اینا که آب و نون نمیشه!!

یادته یه بار بهت توپیدم که مگه همه زندگی آب و نونه؟؟؟؟ بهت گفتم تو هم که هر چی بهت  

آب و نون بدن سیرمونی نداری انگار!!! 

یادته شوهرت برگه های دانشجوهاش رو که می خواست تصحیح کنه چقدر مسخره اش میکردی؟ 

شوهر ... شب تا شب اینقدر پول میاره خونه شوهر بی عرضه ی من هم کاغذ پاره!!!! 

یادته یه  بار با رویا بهت گفتیم بر خلاف همه ی ادعاهای خودت و خانواده ات، واقعا از اساس 

بی فرهنگی؟!  

اون روز که با هم تنها بودیم یادت میاد؟؟فکر کنم پاییز پارسال... 

بهت گفتم این رسمش نیست! گفتم بشکن این آیینه ی زشت و کدر خانوادگیتون رو که  

همه وجودت رو گرفته! 

گفتم این قدر این حرفات رو تکرار نکن! شما که چیزی کم ندارین! خونه،ماشین،مسافرت های 

گاه به گاه... دیگه چی می خوای؟؟ چقدر؟؟به چه قیمتی؟؟

چرا فکر میکنی ...خواستگار سابق ات که میگی الان هر وقت می بیندت برات غصه(!!) می خوره، 

دلش به حال تو سوخته؟ اون مطمئنه که تو الان چقدر خوشبختی! در عوض از اینم مطمئنه 

که بر خلاف همه ی ادعاهای کر کننده ات اونقدر احمقی که این خوشبختی ات رو نمی بینی!! 

یادته بهت گفتم این که یه مرد،غیر از شوهرت آرزوش باشه با تو باشه یا بخوا...افتخار نیست! 

این یه شکارچیه بیماره و تو هم طعمه شی...سر قلابش هم پول میذاره چون میدونه تو دوست  

داری... 

یادته بهت گفتم همه ی اینا رو... 

گفتم اخلاق ات رو عوض کن! بشین باهاش فیلم ببین...موزیک گوش کنید...با هم برید پرسه 

بزنید...با هم برقصید... کتاب بخون باهاش...تو کاراش کمکش کن!  هیچی ازت کم نمیشه! 

پول و به قول تو آب و نون هم خودش میاد...به اندازه ای که باید... این عشق رو از دست نده!

بهت گفتم احساس می کنم صبرش داره لبریز میشه...از رفتارهای کلافه اش معلومه... 

بهت گفتم نذار مامانت تحریکت کنه! تو زندگی ات واقعا ایده آله! بهت گفتم این مرد، خدا زده 

پس سرش که اینقدر عاشقته و عشق کورش کرده که هیچی نمیبینه! والا همون ۵ سال قبل 

باید طلاقت میداد! این همه تحقیر،توهین،مقایسه های احمقانه،رفتارهای پر از تکبر،هدف ها و  

رویاهای پوچ و صرفا مادی...اینا رو کسی نمی تونه تحمل کنه! گفتم شوهرت آدم الکی نیست! 

خردش نکن! اون لایق تر از این حرفاست! 

اینقدر گند زدی که برید!!  

خیلی دلم می خواست امشب که داشتی می ترکیدی بهت می گفتم ببخشید! 

سرکار علیه ،مادرتون، که یه عمر جدا و ۵ سال هم صبح تا شب جدا بهتون خط میدادند 

کجان که این وضعیت رو درست کنند؟؟؟   که این جوری دست به دامان پدر من نشی؟!

. 

. 

. 

. 

. 

. 

با عرض شرمندگی،بابا قصد داره اول با خود سرکار صحبت کنه و باهات یه سری شرط بذاره،  

و اگه مطمئن شد اونقدر به قول خودش به بلوغ فکری و ذهنی رسیدی و متنبه شدی و تواناییش 

رو داری که آگاهانه گذشته ها رو جبران کنی و درست فکر و رفتار کنی، بعد با مادر دلسوزت اتمام 

ججت کنه و ازش «تعهد» بگیره که پاش رو کاملا از زندگی شما ببره و  ملزم شه تا با یه سری  

شرایطی   که بابا براش تعیین میکنه کنار بیاد،بعد با اون طفلک«خدا زده» صحبت کنه!!

۵۰-۵۵  سالشه... 

چندان بهره ای از زیبایی نبرده...تمام بدنش رو اتوی معمولی که هیچی،اگه بدی خشک شویی 

هم صاف نمیشه بسکه چروک خورده! صورتش هم ایضا... 

سال های زیادی رو مجرد بوده و زندگیش رو وقف نگهداری از بچه های خواهر و برادرش کرده  

جوری که مامان صداشون می کنه... 

چند سالی هست که ازدواج کرده! شاید ۶ سال... 

شوهرش از خودش کوچکتره! از اونجایی که کار هم نداشته،خانم تنها زمینی که ماحصل پس  

انداز دوران مجردیش هست رو فروخته و یه کارگاه تولیدی زده! 

منتها چون آقا به خانم(با همون خصوصیات بالا) شک داشته،هر روز به جای کار،میومده  

پشت درخت های روبروی درب اداره مخفی میشده تا ببینه خانم با مردی حرف نزنه یا مردی  

رو نبینه!!! 

و به خاطر همین عدم نظارت،تولیدی ورشکسته شده و یک عالمه هم خسارت بار آورده که خوب 

مسلما همین خانم مجبور به پرداختشون شده... 

از نظر مسکن هم این دو نفر با خانواده برادر شوهر بعلاوه خواهر شوهر زندگی می کنند 

که کلا نصف اجاره رو اونا میدن،نصف هم این خانم!! 

چند سالی هست(قبل از ازدواجش) بازنشسته شده و همه حق و حقوقش رو هم گرفته و  

داداه به شوهرش تا دود کنه و الان با حقوق ماهی ۱۳۰ هزار تومان(!) مجددا مشفول به کار شده! 

اگه الان ببینیش محاله سنش رو زیر ۶۵ سال تخمین بزنی بس که شکسته شده... 

خرجی خونه رو هم این میده...خرج اعتیاد شوهرش رو هم...همیشه نا امیده و نگران! 

همش در حال نالیدنه...خوب البته حق داره به نظرم... 

اما اگه با همه ی این مسایل هم یه جوری کنار بیایم،یه موضوع دردناک می مونه...  

آقا موقع ۳کص با خانم،از کارد و زنجیر و طناب استفاده می کنه...و جا به جای بدنش رو با  

سیگار می سوزونه!!! 

هفته قبل که تو اتاق ما سر درد دلش وا شده بود،یه دفعه مانتوش رو باز کرد و پیرهنش رو  

زد بالا... 

وای خدای من... چند جای سینه اش جای زخم بود بعلاوه ی ۲ تا زخم تازه!!! 

رو شکمش هم جای سیگار... و رو گردنش هم دقیقا نمیدونم چه غلطی کرده بود طناب بود  

یا چیزه دیگه ولی کاملا جاش مونده بود!!!!! 

به قول همکارم فقط خدا رحم کرد جاهای دیگه اش رو نشونمون نداد... 

نمی دونم! فکر کنم تا نبینید متوجه نمیشید که آدم چه حالی میشه با دیدن این وضعیت!!! 

همکارم بهش میگه خوب چرا جدا نمیشی؟؟؟ پدر و مادرت که فوت کردن و دغدغه ی ناراحتی  

اونا رو نداری... خواهر برادرهاتم که از جون بیشتر  دوستت دارند!! کاملا می تونی مستقل  

باشی...به خاطر چی موندی؟؟ حرف مردم؟؟ که بگن لابد خودش مشکل داشت که دیر ازدواج  

کرد و زود جدا شد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ یعنی حاضری به خاطر حرف یه مشت ابله این همه درد رو تحمل 

کنی؟؟؟؟؟ 

...اشک میریزه و میگه نمی تونم! می ترسم رو آینده ی(!!) بچه های خواهر برادرم تاثیر بگذاره... 

جلو دهن مردم رو که نمی تونم بگیرم!! میگن لابد اینا هم مثل عمه شون میشند... 

. 

. 

. 

. 

و من همچنان در سکوت مطلق به این همه جهل و فقر فرهنگی و به این استوره ی استیصال 

و ناتوانی فکر میکنم... 

پ.ن: 

۲ عامل باعث شد که این پست رو بنویسم.بعدیش رو در یه پست دیگه می نویسم...  

امروز دیگه چشمامون هم وا نمیشه... 

فقط همین طور کورمال کورمال  یه توک پا اومدم این جا بگم که مادر! اگه یه وقت یه شیر پاک 

نخورده ای اومد در خونه و تق و تق در زد و همچین بگی نگی باهاتون گرم گرفت و از سر  

خیرخواهی خواست زور و بی زور مثل این نون خشکی ها که نون خشک بهشون میدین نمک 

می گیرین،یه رساله ای چیزی ازتون بگیره جاش یه مدرک دکترای آکسفورد ِ لندن(!) بهتون بده، 

نکنه خام بشین،قبول کنید... 

شما جاهلین! جوونید! این چیزا حالیتون نیست!!! آخه چیه هی دور خودتون ۴ تا کاغذ پاره(!) 

به اسم مدرک دانشگاهی جمع می کنید! دلتون خوش ِ تحصیل کرده این؟؟؟ 

به خیالتون مدرک به درد می خوره؟؟؟؟؟؟؟؟ 

ههه...ز ِکی!!! همه ی اینا + اقتصاد، دور از جون شما مال ِ ۴ پایانه!!!!!!!! 

اصل چیز ِ دیگه است!!! آره مادر... از من به شما نصیحت!! این قدرم سوی چش و چارتون رو  

نذارید رو این کتابا و مزخرفات و خزغبلاتشون که آخر سر لیسانس و فوق لیسانس و دکترا 

بگیرید!!!! این کاغذ پاره ها و شر و ورا(همون مدرکاتون و میگم)،سنار و ۳ شاهی هم نمی ارزه!! 

می گم که!!! اصل چیز ِ دیگه است!! باس راشو یاد بیگیرین ننه!!!  

حالا اگه دیگه کله ات خیلی باد داره و می خوای جلدی یه مدرک بگیری که حالا وزیر که هیچی، 

دست کم باهاش زن بگیری، نکنه یه وقت مدرک آکسفوردُ قبول کنی!!!!! اون دیگه د ِمده شده!! 

کسی به دکترا از دانشگاه آکسفورد زن نمیده!!! همین پریشب احمد آقا بقال،پسر شیرعلی  

قصابُ که برا حرف و گفتگوی دخترش اومده بودند با تیپا از خونه پرت کرد بیرون!!! 

اخه پسره مادر مرده از دانشگاه آکسفورد دکترای فیزیک کوآنتوم داشت!!! 

احمد آقا همچین صداشو انداخته بود تو گلوش عربده می کشید که این دختر خودش از هاروارد  

مدرک داره(فلون فلون شده این  هر روز پشت دخل ِ آقاش داشت نخود لوبیا پاک میکردها!!! 

دختره ی چش سفید معلوم نیست کی رفته دکتر شده برام!!!)،هفته قبلم یه خواهون داشت  

که دکترا داشت از «دانشگاه هاوایی مثل مااااااه!!! اونوقت من بدمش به تو که از آکسففففففورد 

مدرک داری؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ کور خوندی!! من نعش دخترمو هم رو مدرکت نمیذارم!!!!!!! 

می گفتم ننه!!اول که از دست غریبه ها چیزی نگیرید!! به خصوص مدرک!!! 

 اگه تو هم کله ات خیلی باد داره و می خوای جاهلی کنی،همون رساله ات رو  بده،از هاوایی  

مدرک بگیر!!! اون پدر مادر دار تره باز!!!

. 

. 

. 

. 

. 

. 

. 

پ.ن: 

بی زحمت مادر هر وقت اومدی اوین ملاقاتیم،خوردنی مردنی(!!) سفت برام نیاری ها... 

من که دندون ندارم!! همون کمپوت خوبه... 

کامنت های پست قبلی رو هم هروقت  این سردرد لاکردار درمون شد،جواب میدم و تایید میکنم 

تو با دل راحت کامنت بذار...تا من برم این دکتره که تازگی مطب زده،(گوشتو بیار:آخه میگن از  

آکسفورد مدرک دکتری گرفته)،تو کامنت بذار تا من بیام بخونم... 

. 

. 

. 

. 

. 

. 

من از دکتر برگشتم مادر!! اصلا مث که این دکتره نفسش شفا بود!!!!  فقط بهش که گفتم دکتر 

شما کجا نفس کشیدین که میگن نفستون شفاست گفت لندن!!! گفتم اوا مادر مگه تو مدرکت 

رو از آکسفورد نگرفتی؟؟؟ گفت چرا دیگه...گفتم خوب آکسفورد و لندن که دو تاست که مادر... 

خودشم بنده خدا یه کم گیج میزد انگار!!  

کامنت ها رو هم تایید کردم مادر...

به شدت بهش حساسم و خودم رو براش به آب و آتش میزنم!!  

-ظهر خواب دیدم مامانم حامله است!!! فکر کن... منِ ۲۶ ساله و داداش ۱۹ سالم ، خواهر یا  

برادر کوچولومون رو عصرها بگذاریم تو کالسکه ببریم پاااارک!!!!!  

 (دیگه نمی گم مامانم بعد از شنیدن این خواب چه برخورد مادرانه و محبت آمیزی با من کرد و  

و زنده مرده ی من رو«صد البته از طرف خانواده ی پدری» جنبوند!!!!)  

-اگه یه دفعه ی دیگه من اسم آقای شیطان رو آوردم،بعد کسی اومد گفت وااااااااااااااااای!!! 

چه شغل پر درآمدی داری که ۱۲ میلیون طلبکاری، میشینم همین جا دونه دونه موهامو و 

موهاشو میکنمااااااااااا !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

یه بار برای همیشه: من ۵ سال،یعنی ۶۰ ماه، با این آدم کار کردم! یه حقوق ثابت از مدیریت 

مجموعه میگرفتم مثل همه! یه حقوق جدا هم باید از این آقا میگرفتم که خودش گفت همه رو یه  

جا و آخرین روز کاری پرداخت میکنه!! خوب؟؟؟ البته اونقدر فرد معتبری بود و در واقع خودم  

عاااشق کارم بودم که این حرف رو باور کنم! 

ساعت کارم همگاهی ۱۱ ساعت در اون مجموعه بود منهای اضافه کاری هایی که میاوردم 

خونه یا گاهی باز هم اضافه تر میرفتم انجام میدادم!!!( اوایل فقط همون جا کار میکردم! این جایی 

که الان هستم اون موقع کار نمیکردم! بعدها ۲ شیفت  هم کار کردم) 

خوب! ۶۰ ماه! مینیمم ماهی ۲۰۰ هزار تومان هم با اون ساعت کاری کشنده و وحشتناک 

بخوای حساب کنی نمیشه ۱۲ میلیون؟؟؟؟؟ اونم تازه به پول اون موقع!! 

می خوام ببینم کی باز میاد این جا میگه وااااااااااااااااااای!!! تو چه پولداری!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!  

حالا خوبه هی گلو پاره می کنم که این پولم رو نداددددددددددددددددددددددددد 

پس حله؟؟؟؟ 

-گفتم آقای شیطان!!! اگه بگی سر سوزنی از این که باز هم سر جریانِ طلبم داد و بیدادم 

سرش رفت هوا و کلا بی خیال دوستیِ خانوادگی و ...شدم،پشیمونم،نیستم!!!!! 

یعنی واقعا اگه یه وقت دیدید تو بازار «وقاحت» و «رو» تموم شد مستقیم بیایید پیش همین 

آقا !!!! کیلو کیلو انباشته کرده گداشته کنار!!! 

یعنی خیلی می خواد که سه شنبه بهت زنگ بزنه بگه: 

لطفا شنبه تشریف ببرید کارگزینی ...،من باهاشون صحبت کردم،قراره یه طرح اونجا بگیریم، 

شما زودتر برید که مقدمات کار رو هم آماده کنید تا زودتر شروع کنیم!! به مدیریت و عملکردتون 

اونجا نیاز داریم!!!!! 

فکر کنم فشار خونم مینیمم ۲۲ بود اون موقع!!!! وای خدایا ! چقدر رو داره این؟!!!!!!!!! 

کاااااااااااااش دخترهاش دوست های صمیمی من نبودند...کاش خودش این قدر محترم نبود!!!!! 

اون وقت جدی جدی قانونی اقدام می کردم!!!!!!! (بازم میگم! خیلی خیلی خانواده محترم و  

سرشناسی هستند و در واقع دوست های خانوادگی هستیم و انصافا در کل نمی تونم به هیچ  

وجه بگم آدم بدیه!!) ولی خوب ! اگه اون طلب من پرداخت میشد،یا به موقع پرداخت میشد، 

مسلمه که تاثیر خوبی بر زندگی ام داشت! 

-کسی می دونه چرا من این پست رو به شیوه ی لات های محترمِ چاله میدون نگاشتم؟؟؟ 

     کنارم بخواب و
     به دورم بتاب و
     از این لب بنوش
     چو تشنه که آبُ     گل آتشی تو
     حرارت منم من
     که دیوانه ی بی قرارت منم من

     خدا دوست دارد لبی که ببوسد
     نه آن لب که از ترس دوزخ بپوسد
     خدا دوست دارد من و تو بخندیم
     نه در جاهلیت بپوسیم بگندیم

     بخواب آرام پیش من
     لبت را بر لبم بگذار
     مرا لمسم کن و دل را
     به این عاشق ترین بسپار

     بخواب آرام پیش من
     منی که بی تو میمیرم
     لبت را بر لبم بگذار
     که جان تازه میگیرم 

عاشق این شعر شاهکار بینش پژوه هستم...مرتب دارم زیر لب زمزمه اش می کنم... 

دلم می خواست شما هم بشنوید و بخونیدش...   

اینم  لینکش...فکر نمی کنم پشیمون بشید از شنیدنش...  

 . 

. 

. 

. 

. 

آی می چسبه یه روز پاییز ، اینو با «یه نفر» گوش کنی و آروم بهش بچسبی و بهش بگی که  

دوستش داری... 

فعلا که ما این «یکی » رو نداریم!!! پس این حس رو این جا ثبت می کنیم ، تا یه روز که «یکی» 

دار شدیم،و اون «یکی» اونقدر لایق بود که عاشقش شدیم، اینو بهش تقدیم کنیم...  

. 

. 

. 

. 

. 

. 

فکر کنم قبلا تعریف کردم که  آرایشگاهی که صرفا برای «اپیلاسیون» اون جا می رم،یه شاگردی 

داره،که مخلص ِ خانه زادِ انجوی ن.ژ.ا.د و اح..مد...ی نژاده و از خ..ا...ت..م...ی  متنفر ِ چون  

فکر می کنه که خیلی خیلی به جوون ها «رو» داده...(این خانم همسن منه) 

 . 

. 

. 

من اصولا با آدم هایی با این وسعت نظر فکری بحث نمی کنم و یا حتی رو ترش نمی کنم... 

فقط همیشه به حرف ها و عقایدش گوش میدم! همین... بدون هیچ بحثی...

امروز که رفتم،دیدم حلقه دستشه! بهش تبریک گفتم و بوسیدمش و کلی براش خوشحال شدم. 

عقد کرده بود. 

بهش میگم خوب حالا که عقد کردین و میگی شوهرت داره میاد دنبالت چرا یه کم به خودت  

نمی رسی؟؟ می خوای موهات رو شونه کنم؟؟ می خوای گل سر ِ من رو بزنی؟؟؟ اصلا مال ِ  

خودت!

می خوای بهت عطر بدم؟؟(من همیشه عطرم تو کیفمه). دستات رو یه کم چرب کن خیلی 

خشکی افتاده... کر ِمِ مرطوب کننده ام هم همراهمه...

میگه نههههههه! گناه داره؟؟؟ 

میگم اون شوهرته!!!!!!!!!!!!! چه گناهی؟؟؟

میگه نه تو گناه میفتیم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

میگم تو خونه هم همین جوری؟؟؟ 

میگه آره! بابام اینا(!!!) خوششون نمیاد... منم اصلا خوشم نمیاد...   

دلم می خواست که بهش بگم به قول ِ شاهکارِ بینش پژوه: 

     خدا دوست دارد لبی که ببوسد
     نه آن لب که از ترس دوزخ بپوسد
     خدا دوست دارد من و تو بخندیم
     نه در جاهلیت بپوسیم بگندیم... 

ولی فقط بهش گفتم : آره...حق با توئه! 

آخر ِ کار، نمی دونم به چی فکر می کرد که ازم پرسید: 

به نظرت،آدم (!) باید چه جوری آراسته(!!) باشه؟؟؟ (منظورش یک زن بود) 

اول اومدم بهش بگم برو از همون آقای انجوی نژاد که هر هفته میری پای منبرش بپرس!! 

(آخه همش حسرت می خوره اون دفعه که شیراز،ب.م.ب گذاری شد(محل سخنرانی انجوی)، 

چرا اونم شهید(!!) نشده که فیض ببره...) ،ولی دلم سوخت و فقط بهش گفتم: 

یه زن نباید هیچ وقت نه کثیف و نا مرتب باشه و نه از شدت اغراق در آرایش و رسیدگی به  

خودش،از اون ور بوم بیفته... 

همیشه سعی کن صورتت و دست پاهات بدون مو و تمییز باشه. 

همیشه از یه عطر ملایم و خوشبو استفاده کن و معطر باش. 

روزی دو بار دوش بگیر و حتما از مام استفاده کن. 

اگر دست و صورتت  خشک و خشنه،همیشه از یه مرطوب کننده معطر و ملایم استفاده کن. 

یه آرایش ملیح و ملایم ، هیچ وقت نشانگر به گناه(!) افتادن یک زن نیست...  

لطفا هیچ وقت کفش اسپورت سفید رو با شلوار مشکی و چادرررررر نپوش!! 

استفاده کردن از ۳-۴ تا گردنبند طلا در آن ِ واحد، هیچ جذابیتی نداره!! 

لطفا همیشه روی ناخن هات رو با سوهان صاف کن تا این جوری لب پر و کج و معوج نباشه... 

همیشه موهات رو شونه بزن و مرتب کن و اگه می خوای جمعشون کنی از گل سر های  

زیبا و رنگی و طرح دار استفاده کن!! نه از کش مشکی ِ خیاطی!!!!!

خط اتوی شلوار و هماهنگ بودن رنگ تی شرت یا بلوزت با شلوار و کفش ات هم مطمئنا اسلام 

رو در خطر نمی ندازه... 

و... 

همه چیزایی رو که هم اون موقع و هم همیشه در رفت و آمد هام به اون سالن تو چشمم می  

خورد رو بهش این جوری گفتم... 

بهش گفتم حتی از دید من که یک زنم،توجه نکردن یک زن به خودش همون قدر غیر قابل تحمله  

که رسیدگی و توجه افراطی یک زن به خودش و پوست و مو و آرایش و پیرایشش! 

بهش گفتم من از خانم هایی که ۲۴ ساعته یا تو آرایشگاهند یا تو خیاطی و مزون لباس و دائم  

دارند یه بلایی به سر خودشون میارند و هر لحظه چهرشون رو مصنوعی تر می کنند همون قدر  

بدم میاد که از خانم های شلخته و باری به هر جهت و نامرتب و ژولی پولی!! 

!طفلی فقط هم  گوش داد و بعدش هم تشکر کرد... 

اینا یعنی ابتدایی ترین و مقدماتی ترین اصول زن بودن!!! مسلما نمی تونستم بهش بگم 

حتما از لاک های هماهنگ استفاده کن و یا از شوهرت بپرس شاید دلش بخواد تو توی  

خونه کلا یه تیپ خاص بگردی و آرایش کنی یا...  

احتمالا اگه از بقیه اصول «زنانگی» و هنر«زن» بودن براش می گفتم، از نگاه اون کافر و ملحد به  

حساب میومدم...

چی بگم...فقط تونستم مقدماتی ترین اصولی رو که همیشه وقتی می دیدمش تو ذوقم میخورد 

بهش یاد آوری کنم...بقیه موارد که دیگه پیشکش!  

ملاحت،جذابیت ،آراستگی،متانت،وقار و آرامش  یه« زن» ، به اطرافیان به خصوص همسر و  

فرزندانش،مثبت ترین انرژی ها رو القا می کنه و نا خوادآگاه همه رو به طرف خودش جذب می  

کنه... اون وقته که میشه بهترین ماوا و مامن ِ همسر و فرزند و ...همه اونایی که باهاشون در 

ارتباطه... 

به نظر من ، شوهر ِ زنی با این خصوصیات، آروم ترین و دل انگیز ترین جای ِ دنیا رو آغوش  

همسرش می دونه و برای بودن در کنارش لحظه شماری می کنه... 

پ.ن: 

خدای ِ من عاشقه... عاشقه بنده هاشه! همشون رو دوست داره! 

به من بر می خوره وقتی خدای مهربانِ من  رو، در حد یه ناظم مدرسه راهنمایی پسرونه پایین  

میارند که با یه چوب نشسته اون بالا و منتظره بنده هاش یه کم خوش بگذرونند یا شادی کنند 

تا سریع فلکشون کنه تا ادب شن!!!!

صاحب نفوذی که به مبارکی و میمنت ۱۲ میلیون تومان دستمزد ۵ سال کار کردن منو کشید 

بالا!! البته با قلدری!) از دور پیدا میشه... 

هاج و واج ، میاد طرفت و بعد از سلام و علیک و دیدن و شنیدن شرح ماوقع، با همون قدرت و  

تحکم همیشگی اش زنگ میزنه به ۱۱۰... 

و تو می دونی که الان از نظر اون بهترین موقعیتیه که بخواد برات یه کاری بکنه  

مثلا !! توی این ۲-۱ سال اخیر، بارها و بارها بهت مستقیم گفته که چقدر از نبودنت 

در سیستم کاریش ضربه خورده... ولی نمی دوتی چه مرضی داره که پولت رو، 

که تو عملا ۱ سالِ که دیگه حرفش رو هم نمیزنی، نمیده!!!! 

دختر خانم سمند سوار،همراه با ۲ تا از پسرهای همراهش میان طرفتون! 

آقای «شیطان» رو که می بینند و احیانا سریع می شناسنش، همشون و هاج و واج می ایستن! 

احتمالا پیش خودشون فکر می کنن که علت خونسردی و آرامش بیش از حد من،این بوده که  

منتظر این آقا بودم! غافل از این که... 

دختر خانم سمند سوار با یه آرامش تصنعی و ساختگیِ خیلی لوس،میاد به آقای شیطان  

میگه: به هر حال که این خانم مقصرند!!! می خواست همون موقع که در ماشین رو باز میکرد، 

بیرون رو هم نگاه کنه... به من چه؟؟؟؟ 

آقای شیطان بهش میگه: آهان...الان کسی به شما چیزی گفت؟؟؟ 

-یعنی چی؟؟؟ 

-یعنی این که کسی از شما نظر خواست یا حتی اعتراضی کرد که شما نظریه ی کارشناسی  

صادر می کنید؟؟؟؟ 

-واااااااا !!!!  

همون موقع اون ۲ تا پسر می برنش کنار... 

از یه چهار راه بالاتر، افسر راهنمایی رانندگی میاد... 

نظر افسر: 

به طور کلی،در تصادفات این چنینی،کسی مقصره که در ماشین رو باز میکنه! 

منتها،چون ماشین پارک شده،دقیقا زیر تابلوی ایستِ تقاطع فرعی به اصلی بوده،و  

قاعدتا جایی بوده که سمند باید ایست کامل می کرده که نکرده،و در ماشین پارک شده فقط  

۱۰ سانتی متر باز شده بوده(بازِ کامل نبوده) و سمند فاصله رو تا ماشین پارک شده رعایت  

نکرده، ۲۰۶ می تونه اعتراض بگذاره، هر دو ماشین بخوابند،دادگاه برن و کارشناس نظر بده! 

تو همون فاصله،آقای شیطان به صافکار زنگ زده تا ماشین تو رو ببرند برا تعمیر، و همین طور به 

... و...و...(از بالاترین مقام های راهنمایی رانندگی) و اونا هم گفتند اگه بخواهید ماشین رو  

بخوابونید تا رای رو به نفع شما برگردونیم!!!( صد البته با عدله ی کافی و نفوذ شدید آقای  

شیطان در شیراز و تهران) 

یه لحظه می بینی افسرِ نیست و ۲تا پسره همراه با خانم سمند سوار افسر رو کشون کشون  

زیر بازوش رو گرفتند و دارن می برنش یه گوشه!!!! 

تا میای اعتراض کنی،میبینی آقای شیطان داره با تیمسار...(یکی از ارشدترین مقامات  

راهنمایی) تلفنی صحبت میکنه و باز با یه لبخند و خونسردی میگذاری تا هر کاری دلشون  

خواست  بکنند...  

صافکاری که آقای شیطان دستور داده می رسه و جریان رو که میبینه و بعدش هم تو با  

خنده براش تعریف می کنی که اینا بادی گاردهای خانمند که دور و بر افسرند، با همون لحن 

داش مشتی بهت میگه: کدوم؟؟ همون پسرا؟؟؟ اینا که شلوارشون داره از پاشون میفته که  

خانم!!!! 

خلاصه... یه لحظه می بینی ۲ تا پسرا رفتن یه گوشه و خانم ِ تنها با افسر ِ دارند قدم میزنند!!!!! 

بعد از چند لحظه که تلفن آقای شیطان تمام میشه و صحبت های در گوشی اون دو نفر هم، 

افسر ِ میاد جلو و میگه: 

من سرم خیلی شلوغه اون چهار راه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! من یه کروکی پیش نویس(!!!)  

براتون میکشم، برید ۳ تا خیابون بالاتر،اونجا افسر ایستاده،به اون بگید...  

اون لحظه فقط دلت می خواد فرار کنی! فرار...وای خدایا...کشور من را چه می  

شود...؟  

با یه حساب سر انگشتی می فهمی که آقای افسر از لرهای اطراف شیراز هست و صد البته 

آقای شیطان رو هم درست نشناخته و همین طور وظیفه اش رو! ضمن این که خیلی خیلی  

داره به خودش فشار میاره که اسیر وسوسه های «موجود» نشه و الحق و الانصاف هم نمیشه 

فقط کمی «گه گیجه» گرفته!!!!!! 

آقای شیطان بهت اشاره می کنه که من می خواستم پدر اینا رو از همون اول در بیارم،حالا 

خودشون بهانه ی مکفی دستمون دادند...تو هیچ اعتراضی نکن! بقیه اش با من!!!! 

ساعت الان ۱:۳۰ ظهره! تو از ساعت ۹:۳۰ صبح این جا معطلی!!! فردا هم روز تعطیلی 

هست و ماشینت با این حساب خواه نا خواه می خوابه... ولو در تعمیر گاه!! 

صافکار و تو و آقای شیطان در حالی که در ماشین رو گرفتید!!میرید چند خیابون بالاتر ... 

تو این اوضاع، همش یاد جریان تصادف علی و رفتار افسر و شکایت علی و نهایت 

ا جوابیه  راهنمایی میفتی... این جمله اش که:یارو اینکاره هم نباشه باید خیلی آدم  

باشه که با این  شرایطی که بین پلیس و مردم تو این مملکت حاکمه،نرمال بمونه.والبته 

اشکال از همه است نه فقط پلیس طفلکی! ،تو سرت وول می خوره... 

 با یه دختر غیر طبیعی تصادف کردی،افسر اولی که از اول هم تمرکز و اقتدار کافی بر  

رفتار و  کردارش نداشت،همچین بگی بگی تحت تاثیر رفتار غیر نرمال دختره قرار  

میگیره!! 

قانون این جا و در مورد تو ،یه جورایی مثل یه شمشیر ۲ لبه است برات!! 

اگه ساکت بشینی قطعا به روز تو کشیده میشه و اگه وایسی و از حق ات دفاع  

کنی،به  نفعت حرکت میکنه... 

اگه واقعا بخوای محکم باایستی و دنبال حق ات بری،متضمن وقت و نیروی مضاعف 

صرف کردنه... 

 می رسید به مکان مورد نظر،که دقیقا مثل جریانِ علی، سرهنگ مربوطه با نهایت ادب و احترام 

و دقت، جریان رو گوش میده، اونم معتقده که خیلی راحت می شه شکایت کرد و طرف رو  

پیچوند و ... 

اونجا آقای شیطان وارد میشه و به هر ۳ سرهنگ حاضر در صحنه(که  به خوبی  

شناختنش) میگه: این خانم(یعنی تو) بیمه هستند و پرداخت خسارت ماشین سمند، 

برای ما از ابتدا مشکلی نداشت! ما حتی تصمیم نداشتیم از حق خودمون که شکایت و بر  

گردوندن رای،طبق نظر کارشناسی هست استفاده کنیم! منتها، جمیع عوامل ناخوشایند 

پیش اومده باعث شد،ما تصمیم بگیریم هر دو ماشین بخوابند برای شکایت... 

. 

. 

. 

. 

که ناگهان خانم سمند سوار قلدر،که معلوم نشد چرا با یکی از اون پسرها(که ظاهرا دوستش بود) 

دعواش شده بود و تنها مونده و بود و خیلی عصبی، میاد جلو و زار زار میزنه زیر گریه و در حین 

اشک و آه و هق هق و فین و مین و (!) و... میگه: 

می دونید چیه!!! آخه ماشین مال پدرمههههههههههههههههههههههههههههه 

هق هق هق 

اگه بفهمه تصادف کردم!!! اگه بفهمه ماشین ۲۰ روز می خوابه... 

فین فین فین 

بعد تو هون اشک و فین یهووو نمی دونی چی به ذهنش میاد که براق میشه و  بر میگرده میگه: 

اصلا شما ماشین مال خودته؟؟؟؟ 

که نمی دونی چی میشه که تو و اون ۳ تا سرهنگ و آقای شیطان و آقای صافکار ، 

همگی پقی میزنید زیر خنده.... 

و باز بیشتر از قبل به این فکر می کنی عجب موجود بدبختی... 

ماشین مال پدرش بوده،پدره اجازه رانندگی به خانم نمیداده، صبح همون روز پدر محترمشون 

دبی تشریف میبرن،خانم ماشین رو بر میداره و ...  

حالا می فهمی وقتی افسر اولی داشت دور خودش می چرخید و تو به داداشت گفته بودی تو  

اون فاصله کارت بیمه ات رو برات بفرسته، در عین حال که تو آروم نشستی تو ماشینت و داری  

کتاب «بیوتن» رو می خونی، این خانم داره مثل گندم برشته بین زمین و آسمون جلز و ولز 

میکنه... 

رفتارش با افسر اولی و ... 

پیش خودت فکر میکنی که این دختر به چه قیمتی می خواست از این میدون برنده  

بیرون بره؟ 

اگه افسره واقعا اهل ... بود چی؟؟؟ با بقیه موقیت های این چنینی زندگیش چه  

میکنه؟؟؟ 

چرا  کار رو به جایی رسوند که اون پسره دوستش ولش کرد رفت و بقیه دوستاشم  

رفتن؟؟؟ 

 خسته و عصبی و در عین حال کلافه از این ننه من غریبم بازی آخری دختره، صراحتا اعلام 

میکنی از شکایت برای برگردوندن رای صرف نظر میکنی، ولی به رهنمایی از افسر اولی 

که ۴ ساعت شما رو معطل کرد و کار رو راه ننداخت شکایت میکنی...  

. 

. 

. 

. 

. 

از آقای شیطان به خاطر همراهیش تشکر میکنی و به دخترهاش سلام میرسونی و  

و پیاده و خسته، راه میفتی طرف اداره... 

بی حال و بی رمق میرسی اونجا و تند تند چند تا کار اضطراری رو انجام میدی و  تصمیم 

میگیری بری خونه... 

دم در اداره،داری برای چند نفر از کارشناس ها توضیح میدی چی شده که سر و کله یکی از 

مدیران ارشد اونجا، که ظاهرا بسیار بسیار تورو دوست داره و حتی با اسم کوچک صدات  

میکنه و سابقا ۲۴۳۵۴۵۶۷ بهش اعلام کردی که جوابت به خواستگاری پسرش منفیه چون اصلا  

دلت نمی خواد به خاطر خوشایند اونا پدرت رو مجبور کنی که رنگ جورابش رو با رنگ مبل هاتون  

ست کنه یا این که حتما رنگ گیتار داداشت به رنگ میزش بیاد یا این که مارک ماشین  

لباسشویی تون به خاطر وجود مبارک این خانواده با رنگ ماشین ظرفشویی تون یکی باشه!!!  

(دقیقا همچین دید و تصوراتی دارند کل خانواده...) 

و هنوز که هنوزه هر روز باید تک تک افتخار آفرینی هاش شفل سابقش رو که ازش بازنشسته  

شده رو هر روز ۴۵۴۶۵۷۶۹۸ بار گوش کنی،میاد طرفت!! 

با این که می فهمه چه اتفاقی برات افتاده و رنگ و روی پریده از خستگی ات رو میبینه، 

خیلی رک و راحت بر میگرده میگه: 

نهال تو چقدرررر چاق شدی؟؟؟ فکر کنم ۶ کیلو اضافه وزن پیدا کردی؟؟؟؟؟ حیفففف توئه!!!! قدت  

بلنده! نگدار چاق بشی!!!!!!!!!!

دلت می خواد خفه اش کنی،ولی نمی تونی! دلت می خواد بکشیش،بازم نمی تونی! 

دلت میخوات پرتش کنی تو جوی آب،اونم نمیشه!!! 

دلت می خواد سرش فریاد بکشی مرتیکه ابله!!!! تو چه میدونی دلیل اضافه وزن 

۶ کیلویی من چیه؟؟ چه  می دونی که بازم سیستم گوارشی من خونریزی کرده 

و از ترس ِ پیشرفت وزیاد شدنش بازم دست به دامن «کورتون» شدم که مثل بادکنک 

بادم میکنه!!! 

اصلا به تو چه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ 

 ولی هیچی نمیگی و یه لبخند بهش میزنی و میذاری بره... 

تو راه داری به این فکر میکنی که کی این مردم یاد میگیرن جلو زبون ِ  درازشون رو 

 بگیرند؟؟ 

کی یاد میگیرند که اول رو حرفشون فکر کنند؟؟ کی یاد میگیرند که بفهمند چیا بهشون  

مربوط  نمیشه؟؟؟ چرا موقعیت ها و شرایط رو درک نمی کنند؟؟؟ اصلا تو اون موقعیت  

،جای این حرف بود؟  

پیاده میای طرف خونه... به این فکر میکنی که چقدررر پخته شدی...چه عالمی با خودت داری... 

خوب که دقت میکنی میبینی انگار یه نهالِ دیگه درون تو هست که همش داری باهاش حرف  

میزنی! یا کلنجار میری! یا اون داره تو رو آروم میکنه یا اون تورو... 

تصادف که می کنی،به خودت میگی خدا رو شکر که خودم سالمم!  

خدا رو شکر که این قدر قدرت دارم که به ۴ تا مو سیخ سیخی نیازی نداشته باشم... 

خدا رو شکر که اینقدر پیشینه ی کاری و رفتاری ام مثبت بوده که حالا یه عده که مدیون  

رفتارتند،بخوان با هر موقعیت و عنوانی و در هر شرایطی برام جبران کنند...  

خدا رو شکر که سیستم گوارش ام با کورتون خوب شد... ولو این که ۵-۶ کیلو اضافه وزن برام 

آورد... 

خدا رو شکر که قدم کوتاه نیست... 

خدا رو شکر که خونه نزدیکه و حالا که ماشین نیست می تونم پیاده روی کنم... 

خدا رو شکر که... 

خدا رو شکر که.... 

. 

. 

. 

. 

انگار همش داری با خودت کلنجار میری که از جنبه مثبت به هر چی که برات پیش میاد نگاه 

کنی... 

. 

. 

. 

. 

وقتی می رسی در خونه،میبینی موبایلت رو تو سوپر مارکت سر کوچه که ازش یه خرید جزیی  

کردی جا گذاشتی... 

با حال نزار، در حالی که تو اون شرایط،۳-۲ ساعتی هست که میزبانِ  مهمان ماهیانه ات هم  

شدی،و یه « خدا رو شکر از این که اونقدر سالمم که ساختار فیزیولوژیک بدنم دقیق کار میکنه»  

هم به خاطر این موضوع گفتی،بر میگردی گوشی ات رو بگیری که میبینی فروشنده جوان  

فروشگاه،که همیشه به نظرت با شخصیت هم اومده، دقیقا در قسمت گالری موبایلتِ و دقیقا روی 

 عکسی که نباید!!!!! 

اونجاست که دیگه واقعا « خدا رو شکر» کم میاری...  

پ.ن: 

- این متن رو که احتمالا سرشار از غلط های املایی و انشایی و ...است،یه نهالِ سردری (!) 

نوشته و خودش فکر می کنه شاید نتونسته حتی منظورش رو هم کامل بنویسه... 

ولی دلش می خواسته هر جور شده بنویسه تا این پرونده بسته بشه تا زودتر بتونه حرفای دیگه 

ای رو که تو ذهنش وول می خوره بگذاره این جا...پس به بزرگ منشی خودتون ببخشید!  

- آقای شیطان رو برای این این جوری خطاب می کنم که یه موقعی شدیدا از این که حق الزحمه   

ام رو نداد ناراحت بودم... ولی از اونجایی که دختراش دوستای صمیمی من هستند،دیگه تقریبا  

بی خیال همه چیز شدم... حضورش هم در این مورد ناخواسته بود و رد کردن کمکش بی ادبی 

تلقی میشد...ضمن این که واقعا بودنش یا استفاده از اسم و رسمش نه لازم بود و ضرورتی 

داشت و نه استفاده شد...

-من اینقدر بی اراده نیستم که نتونم چند کیلو اضافه وزن غیر محسوس رو از بین ببرم... 

منتظر بهبود شرایط گوارشی ام و موقعیت عدم نیاز به کورتون بودم که خدا رو شکر کم کم 

دارم بهش میرسم...   

-۲ پست آخر رو تو همون بخش نظرات،جواب کامنت ها رو دادم...باشد که مقبول افتد.. 

بعدا اضافه شد: 

نمی دونم چرا همش دلم می خواد این پست رو حذف کنم! زود بخونیدش که یهو دیدید گرفت!! 

بعد واقعا حیفه که جامعه بشری از خوندنش محروم بشه!!! یکی از خوندن این پست من، 

یکی از شنیدن سخنان گهربار و درفشان پرزیدنتِ اندیشمندمون!! 

من برم بخوابم!! امشب که مستِ مستم،لطفا از من نپرس کی هستم!!!!!!!

نهال! تا حالا شده که دلت به حال خودت بسوزه؟؟؟  

...

و از صبح تا حالا این حرفش و جواب خودم داره تو سرم وول می خوره...  

. 

. 

.

نظر شما چیه؟؟؟ به نظرتون باید دلم باید به حال خودم بسوزه؟؟؟

 . 

. 

. 

. 

. 

 راستی سرپرستی یه دختر بچه  ی ۱۳ ساله رو هم گرفتم! اسمش مهوشه،متولد ۱۸ آبان ۷۴ 

هست! 

اولش دلم می خواست یه دختر بچه ۲-۳ ساله رو بردارم،ولی با این نظر که خوب توی اون 

سن بچه ها زیاد خرجی ندارند و نوجوونی دوره حساس تریه، مهوش رو انتخاب کردم! 

خدایا ! کمکم کن که پیش این بچه روسفید بشم...

مونده اداره رو نداری! 

بنابراین با یه اس ام اس ساده خبر میدی که سرکار نمیری و شروع می کنی تو خونه دور خودت 

چرخیدن! مهم ترین کاری که می کنی،سی دی دوم «راز» رو گوش می کنی و نزدیک ظهر، 

خودت رو به صرف خریدن خدا تومن گل سر های فانتزی و نقره دعوت می کنی بلکه یه کم  

حالت جا بیاد و سگرمه هات از هم واشه!!!! 

عصر هم داداشت که تازه امسال دانشگاه قبول شده، با زور و کشون کشون می بردت بیرون 

تا به اندازه سرویس یه «شاه دوماد» برای خودش خرید کنه!!!    

«موقع خرید،همش داری با خودت فکر می کنی که اصلا حتی تصورش رو هم نمی 

 کردی که تو این مقطع زمانی این جا باشی و بخوای این جوری زمان رو بگذرونی... 

 تاسف می خوری به  حال تنهایی خودت! به این فکر می کنی که انگاری برا این ساخته 

 شدی که همش به بقیه سرویس بدی،اما خودت... اون وسط ها و لابه لای افکارت  

هی خدا رو هم صدا میزنی و ازش می پرسی که به نظرش تو حق ات نیست که 

 بالاخره خوشبخت بشی؟؟  

که بالاخره رنگ آرامش و خوشبختی و عشق رو هم ببینی؟!»

بالاخره میایید خونه و بعد از ساعت ها وب گردی،ساعت ۳ نیمه شب میری تو تختت و نمیدونی 

چی میشه و روحت سرکشت بی اجازه کجا میره که یهو می بینی اشکه که داره از چشمات 

میاد پایین!  

«و بعد از ۲۰ دقیقه به آنچنان هق هق خفه ای میفتی که یه آن نفست میره! نه می 

 تونی از  بینی ای که کیپ کیپ شده  نفس بکشی و نه از راه دهان که یه پرتقال  

بزرگ،درسته اون تو گیر کرده!!!! »

بالاخره بعد از مدتی کلنجار رفتن با خودت ساعت ۴ صبح خوابت می بره ... 

صبح از خواب پامیشی و به زور یه لیوان چای و عسل ، آماده میشی که بری سر کار!   

«لحظه آخر که تو آیینه به خودت نگاه میکنی، خودت از ورم چشمات و زیر چشم گود 

 رفته ات  وحشت می کنی! و با خودت فکر می کنی که اصلا حوصله نداری که به ...نف 

ر توضیح بدی که چی شده! »

 زودی یه خط آبی-نقره ای باریک پشت چشمات می کشی و از پله ها سرازیر میشی  

پایین!  

سوار ماشین که میشی ، شیشه ها رو میدی بالا و کولر رو روشن می کنی و در کمال تعجب  

همراه به صدای ابی، تو هم صدات رو آزاد می کنی که:   

شبای جوونی چه بی اعتباره...همش بی قراری،همش انتظاره... 

«و با خودت فکر می کنی که بالاخره تو هم از فشار این همه غم و تنهایی خلاص 

 میشی!  بالاخره  روزی میرسه که وقتی صبح از خواب بیدار شدی، با تصور شروع یه  

روز دیگه،به جای این که به  عادت ۱۵-۱۴ سال اخیر قلبت فشرده بشه،یه لبخند از سر 

 رضایت میزنی و زندگی رو با  همه  وجود  استشمام می کنی...»

...وقتی میرسی به خیابون محل کارت،چون طبق معمول خیابون اداره شما که دست بر قضا  

کارت پارک هم نداره تو ۳ سوت کیپ تا کیپ پر شده، باید هی تو خیابون های اطراف دور خودت  

دور شمسی قمری بزنی تا بلکه هم یه وجب جا پیدا کنی که ماشین رو پارک کنی ! 

بالاخره یه جا،انتهای یه خیابان فرعی،دقیقا زیر تابلوی «ایست» ماشین رو پارک میکنی و  

کتاب زبان و ام پی ۴ پلیری رو که با خودت آوردی بلکه بتونی یه کم افکارت رو کنترل کنی  

رو میگذاری تو کیفت و به عادت همیشگی از آیینه بغل بیرون رو نگاه می کنی که یه سمند  

یشمی قدیمی می بینی که دست کم ۴۰ متر از تو فاصله داره! 

بنابراین یه بار دیگه ترمز دستی رو چک می کنی و کمتر از ۱۰ سانت در ماشین رو باز میکنی  

که یهو با صدای اصابت سمند یشمی که خانم راننده یهو هوس کرده بوده تا ته پدال گاز رو  

فشار بده با در ماشینت و صدای ترمز وحشتناک سمند که نمی تونه ماشین رو کنترل کنه تا 

دقیقا وسط ۴ راه خیابون اصلی(تو دقیقا ۱۰ متر مونده به انتهای فرعی،که به خیابون اصلی  

منتهی میشد پارک کردی) از جات می پری!!!!!! 

همه بر میگردن طرف تو ماشینت و تو هم بر می گردی با نگاه طرف سمند که به بدبختی وسط  

چهار راه ایستاده!!!!! 

از ماشین (که درش ۱۰ سانت باز مونده و دیگه نه بیشتر از این باز مونده و نه بسته) پیاده  

میشی مات به عروسکی که تو در ماشینت بوده و حالا کف خیابون افتاده و به لاستیک در و به  

در ِ در به در(!!) نگاه می کنی!!!! 

دختر سمند سوار هم بالاخره از ماشین پیاده میشه و یه راست میاد طرفت و خیلی مدعی  

میگه: 

خاااااااااانم!!!!!! چرا نگاه نمی کنی وقتی می خوای پیاده شی؟؟؟؟؟؟؟؟؟ 

که تاتو بیای حرف بزنی،یه پیرمرد با عصا و نون به دست از دور میاد و بهش میگه: 

خاااااااااااانم !!!!! این چه سرعتیه شما داری؟؟؟؟؟ من با باد ماشین شما ۴ دور دور خودم  

چرخیدم وسط خیابون!!!!!!!!!! اصلا حواست نیست!!!!!!! این جا تقاطع فرعی به اصلیه! 

باید توقف کامل کنی! نه این که مثل جت برونی!!!!  

دختره در حالی که شالش از سرش افتاده و موهای رنگ کرده اش پریشون دورش ریخته و  

خط سینه باز و فراخ و هوس انگیزش،هر لحظه تعدادی از  ملت غیور همیشه در صحنه رو جمع  

میکنه دورمون، به تحکم به پیرمرده میگه: آقا شما نمی خواد دخالت کنی!!!!!!! چکار داری این جا  

واستادی؟؟ بعد رو به یه مرد جوون که کنار دختره ایستاده و تو به وضوح میبینی یه نگاهش به  

توئه و یه نگاهش هم به سینه های خانم  می کنه و میگه: عجب مردم فضولی هستناااا !!!!  

« تو هم با یه لبخند رو لبت  و بایه آرامش خاص ایستادی و به این فکر می کنی که  

چقدر  دلت به  حال این نوع از هم جنسای خودت می سوزه!! شاید اگر اندک بهره ای از 

 زیبایی ذاتی داشتند یا اگر ذره ای حس دلنشین و زیبایی نسبت به زن بودن خودشون و 

 قدرت های درونی و محکمی که خدا در زنانگی شون مستتر کرده داشتند، اونوقت 

 نیازی نمی دیدند که مثل الان،برای  جلب حمایت یه رهگذر که هیچ نقشی در این  

جریان  هم نداره، دست به دامن پستی و  بلندی هایی(!!!) بشند که احتمالا فکر می 

 کنند اون لحظه می تونه حلال مشکلشون بشه... 

یادت نمیاد که خودت هیچ وقت حجاب داشته باشی!! یادت نمیاد که گاهی رنگ لاکت با  

لباست ناهماهنگ بوده باشه!! یادت نمیاد گاهی قبل از بیرون رفتن از خونه،در هر  

شرایطی، دست کم ۴-۳ دقیقه ای رو روبروی آیینه وقت صرف نکرده باشی!!! 

اما هیچوقت هیچوقت،نخواستی از این حربه برای پیش برد کارت در هر جایی،حتی 

 
 جاهایی که می دونستی مستعد این قضیه است استفاده کنی  که و کلامت  

و  رفتارت  اینقدر نافذ بود ه که حتی به این مسایل فکر هم نکردی..»

در عرض ۵ دقیقه ، به ...تا پسر زنگ میزنه و به همشون آدرس میده که بیان اونجا!!  

با عصبانیت میاد سمت تو و میگه: حالا چکار کنیم؟؟؟ و تو هم با لبخند بهش جواب میدی:  

خوب زنگ بزنیم ۱۱۰ تا از راهنمایی برامون پلیس بفرستن! 

دوباره با عصبانیت میگه: اصلا شما گواهینامه تون همراتونه؟؟؟ 

(یعنی: اصلا شاید گواهینامه هم نداشته باشه! حالا حالشو میگیرم!!!) 

تو با لبخند: آره همراهمه... 

دوباره: کارت ماشین چی؟؟ همراتونه؟ 

:آره... 

میگه: اصلا الان زنگ نزنیم به ۱۱۰ ! صبر کنیم تا همراه های من بیان!!! 

تو: باشه...اشکالی نداره! 

تو ۳ سوت(!) ۵-۴ تا پسر ۱۶ تا ۲۲ ساله ی مو سیخ سیخی ، میریزن اونجا و دور خانم! 

۲ تا از پرسنل اداره هم که تو رو دیده بودند با اضطراب و سراسیمه میان اونجا پیش تو!  وقتی  

جریان رو میبینند و در عین حال هم میبینند که تو سالم و خندون و خونسرد و آروم ایستادی  

اونجا،ضمن این که خدا رو شکر میکنند که از ماشین پیاده نشدی ،چون با این سرعت  

حتما رو کاپوت سمند پرت میشدی و سر از وسط ۴ راه در میاوردی، با خنده بهت میگند: 

بیا ! ببین! تقصیر خودته که دوست پسر نداری!!!! اگه داشتی الان اونم میومد وسط و برات 

یقه جر می داد!!!! 

... ادامه دارد... 

بعدا اضافه شد: 

اولین و آخرین مکالمه ۲۰ دقیقه ای من، با آقای خواستگار،متخصص داخلی،فوق تخصص قلب:  

ن:خوب ! شما ۲۰ دقیقه با من حرف زدید، من جز یاد گرفتن همه ملک و املاکتون در دبی و  

اسپانیا و شیراز و تهران و شمال، و لیست کارخونه هاتون و نوع ماشین هاتون در هر منطقه، 

نفهمیدم که اصولا دیدتون به زندگی چیه؟؟ از زندگی چی می خواهید؟؟؟ 

خ: ببینید! ...ماه سال تهران می مونیم،بقیه اش رو میریم دبی و اسپانیا! 

بعددددد، ۲ تا «پسرامون»(!!!!!!) رو هم پانسیون می کنیم اروپا، ۶ ماه که پیششون می مونیم 

۶ ماه دیگه هم که اونجا پانسیون هستند!!!!! 

ن: پسرامون؟؟؟؟ 

خ: آره ! بذاریم ۲ تا پسر گیرمون بیاد! من عاااااااااااااشق پسرم! 

ن: آهان !!!! اونوقت اگه بچه های شما(!) دختر بشن تکلیف چیه؟؟ 

خ: نه !!!!!!!!! دختر ارثی که از من بهش میرسه رو میبیره خونه شوهر حروم میشه!!!!!!!!!!!!!  

پول ها می رسه به داماد !!! میره تو جیب اون !!!!!!!!!!!!!!!!!!

ولی پسر فامیلی من روشه !!! بچه هاش هم هم فامیل من میشند!!!  نسلم(!!) ادامه پیدا 

میکنه!!

ن:عققققققققققققققققققققققققققققققققققققققققققق !!!!!!!!!!! 

بازم بعد اضافه شد: 

شبی که این مساله بالا و خیلی چیزای دیگه رو تو ذهنم مرور میکردم، دیگه قطع به یقین بهم 

ثابت شد که چه تحصیلات بالا(یا خیلی بالا) ، چه پول زیاد و چه هر دو(کار + تحصیلات) تواما، 

به هیچ وجه نمی تونه متضمن داشتن یا به وجود اومدن یا به دست آوردن شعور و معرفت و  

انسانیت در«آدمی»بشه... 

و خوش به سعادت کسی که چه با وجود تحصیلات و پول و چه بدون هر یک از این موارد،تونسته، 

زندگی رو به درستی درک کنه و به معرفت و انسانیت و درستی برسه... 

و بازم خوش به سعادت اونایی که در زندگی با همچین آدم هایی مواجه میشند...

                          قابل توجه خانم هائی که دوست دارند زیباتر شوند ... 

        ۱ - برای داشتن لب های جذاب کلام محبت آمیز به زبان آورید 

۲ - برای داشتن چشمان زیبا به زیبایی های مردم و خوبیهای آنها توجه کنید 

۳ - برای خوش اندام ماندن غذایتان را با گرسنگان تقسیم کنید 

۴ - برای داشتن موهای زیبا بگذارید کودکی هر روز آن را نوازش کند 

۵ ـ برای داشتن فرم مناسب در حالی راه بروید که میدانید هرگز تنها نیستید 

۶ - انسانها بیشتر از اشیا احتیاج به تعمیر نو شدن احیا شدن مرمت شدن و رهاشدن دارند  

 

هیچ  وقت هیچ کدام را دور نریزید  

۷ - به خاطر داشته باشید هرگاه به دست یاری نیاز داشتید همیشه یکی در انتهای دست  

 

خودتان  پیدا میکنید 

همین طور که سنتان بالا میرود شما متوجه میشوید که ۲ دست دارید یکی برای کمک به خودتان و یکی برای یاری دیگران 

۸ - زیبایی یک زن به لباسهایی که میپوشدبه صورتش و به مدل مویش بستگی ندارد زیبایی یک  

 

زن در چشمانش پدیدار میشود چرا که آنها دروازه های باز قلبش هستند جایی که عشقش  

 

جای  دارد  

۹ - زیبایی یک زن در آرایشش نیست بلکه در زیبایی واقعی روحش اوست ، مهم این است که  

 

او  مشتاقانه عشقش را نثار میکند 

۱۰ - زیبایی واقعی یک زن با گذشت زمان افزایش می یابد